เสี้ยว

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Bauhinia purpurea L.
ชื่อเรียกอื่น : เสี้ยวดอกแดง ผักเสี้ยว(เหนือ) เสี้ยวหวาน(แม่ฮ่องสอน) กะเฮอ สะเปซี(กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
ชื่อวงศ์ :   LEGUMINOSAE-CAESALPINIOIDEAE
ลักษณะ : สูงประมาณ 5-10 เมตร ผลัดใบ ลักษณะเป็นพุ่มเรือนยอดทรงกลมแตกกิ่งก้านสาขาไม่มากนัก เปลือกลำต้นมีสีน้ำตาลเทา ผิวเกลี้ยงและเรียบ ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับเป็นคู่ตามข้อต้น ลักษณะใบรูปรีค่อนข้างกลม ปลายใบเว้าลึก รูปไตสองอันติดกัน โคนใบมนหรือเว้า ขอบใบเป็นคลื่น แผ่นใบหนาสีเขียวเข้ม เส้นกลางใบและเส้นแขนงใบสีเขียวอ่อนปนขาว ก้านใบสั้น เป็นรูปสี่เหลี่ยม ดอก ออกดอกเป็นช่อ ออกตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกมีขนาดเล็กแบบสมมาตรตามรัศมี มีกลีบดอก 5 กลีบ ตั้งแต่สีชมพูถึงสีม่วงเข้มออกดอกได้ตลอดปี ผล เป็นฝักแบน เมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีก กว้าง 1-2 ซม. ยาวประมาณ 20-25 ซม. เมล็ด ลักษณะกลม มีประมาณ 10 เมล็ด

การกระจายพันธุ์ : เป็นไม้กลางแจ้ง โตช้า สามารถปลูกขึ้นได้ในดินทุกสภาพ หรือดินทั่วๆ ไป ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือ การตอน ซึ่งอาจจะปลูกลงหลุมเลยหรือเพราะเป็นกล้าก่อนแล้วค่อยย้ายลงไปปลูกในหลุมที่เตรียมไว้

ประโยชน์ : ใบอ่อนใช้ในการประกอบอาหาร

การใช้ประโยชน์ด้านสมุนไพร : ราก รสเฝื่อน เป็นยาระบายพิษไข้ ขับลม เปลือก รสเฝื่อน แก้บิด แก้ท้องร่วง ใบ รสเฝื่อน รักษาอาการไอ ใช้พอกฝี พอกแผล ดอก รสเฝื่อน ใช้ผสมกับสมุนไพรตัวอื่นเป็นเครื่องยา แก้ไข้ เป็นยาระบาย

แชร์กันเลยจ้าา
Share on Facebook
Facebook
0Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest
0Tweet about this on Twitter
Twitter